I just like the Batman wish. Tnx
(Source: noisyman)
http://www.flickr.com/photos/teammanila/5188855778/
In reaction to Philippine Tour Operators comment that some people dont even know where the Philippines is located. Well… We are here. #HelpDOT
cxjv:
So please, please, please let me, let me, let me.
Let me get what I want this timeFFFFUUU. =))
LE FUUUUUUUUUUUUUUUUUU
let the rage begin
My wife and I were only able to watch this yesterday and we both love it.
cxjv:
Tricycle. Parte na ng buhay ng mga Pilipino. Pero may kakaiba akong nararamdaman kapag nakakakita ako ng tricycle..
Parang nagiging ebidensya na kasi ‘to na wala na talagang pag-asenso sa bansa natin. Mahigit apat na dekada ng ginagamit ang tricycle, wala man lang nagbago. Nagtatyga pa din tayo sumakay sa masikip at maliit na maingay na sasakyang ‘to.
Mahigit kumulang labing pitong pulgada ang lapad, swerte na kung kasya ang tatlo sa upuan. Dun sa parang toolbox pwede din maupo ang isa, kaso malaki ang tyansa na matamaan sya ng siko ni manong driver. Sa likod ni driver pwede din maupo ang isa pa, bahala ka na dumiskarte kung pano ka pupwesto kung matangkad ka. At eto pa. Kung ikaw ay nursing student at umuulan, hirap na hirap ka sumuot sa trapal ng tricycle. Kahit panong pag-iingat ang gawin mo, siguradong madudumihan ka.
Mga kapatid, wala akong kahit anong masamang isipin sa kulturang Pilipino. Ang sa akin lang, baka panahon na para pag-isipan natin na baka ito na talaga yung panahon para umasenso tayo. Para may baguhin tayo para umunlad. Minsan kasi, masakit na sa tenga yung tunog ng tricycle, masakit na sa mata makakita ng tricycle.
Parang mas masarap naman makita yung pag-unlad.
ganyan rin ang naiisip ko kapag nakakakita ako ng tricycle.